Wystawa ,,Kolorowy świat klocków”, którą zaprezentujemy Państwu od 25 maja br. w Muzeum Zabawek i Zabawy skupia się na przedstawieniu kolekcji klocków z naszych zbiorów, klocków wypożyczonych z Muzeum Narodowego w Warszawie, prywatnych kolekcji oraz firm obecnie produkujących klocki. Na wystawie będzie można zobaczyć zarówno klocki z 1910 roku jak i współczesne.

Zabawki są idealnym przykładem na to, jak można uczyć poprzez zabawę, zgodnie ze starożytną zasadą Horacego: ,,doceo et delectare”, czyli uczyć i bawić.

Prostota, regularność budowy i bogactwo zastosowania klocków czyni z nich zabawki ciekawe, edukacyjne i odpowiednie dla dzieci w każdym wieku. Już w starożytności najmłodsi budowali różne konstrukcje z nieforemnych kawałków gliny czy drewna. W okresie oświecenia klocki stały się obiektem zainteresowań pedagogów, którzy podkreślali ich znaczenie w rozwoju dziecka. Niemiecki pedagog, Stanisław Tillich opracował klocki jako zabawkę edukacyjną. Wykazał, że te niepozorne z wyglądu zabawki rozwijają wyobraźnię przestrzenną, inteligencję i spostrzegawczość dziecka. Cegiełki Tillicha, bo tak nazywano klocki stworzone przez wspomnianego pedagoga, trafiły na rynek na przełomie XVIII i XIX wieku. Na skalę masową zaczęto produkować je w Europie i Stanach Zjednoczonych dopiero pod koniec XIX wieku. Klocki bardzo szybko zyskały uznanie i stały się jedną z najbardziej popularnych i rozpoznawalnych dziecięcych zabawek.

Na zdjęciu przedstawiono klocki z firmy F. A. Richter&Cie, która powstała w 1877 i w tym samym roku otrzymała patent na klocki. Richter był jednym z pierwszych producentów zabawek. Klocki te były pierwszymi na świecie systemami konstrukcyjnymi, które bardzo szybko stały się popularne wśród dzieci i dorosłych na całym świecie.