Mała „Filmówka”

Rysunki dzieci, historie Animki i Fabułka namalowane są na długich, kilkunastometrowych kartonach, podzielone na kadry filmowe. Dziecięce filmy zostały namalowane  podczas warsztatów i imprez organizowanych przez Stowarzyszenie Filmowców Polskich, m.in. podczas przeglądu „Gdynia dzieciom” – imprezy towarzyszącej Festiwalowi Filmów Fabularnych. Są także obrazki pokazujące ulubione postaci dziecięcych filmów: Reksia, Bolka i Lolka i wielu innych.

Wystawę uzupełniają prawdziwe taśmy filmowe, folie z animowanymi postaciami, reżyserskie krzesło, megafon i prawdziwy filmowy klaps. Każdy zwiedzający może zabrać do domu kawałek taśmy filmowej.

Taśma filmowa – podzielona jest na nieruchome klatki. Gdy taśma przesuwa się w projektorze filmowym, każdy kadr wyświetlany jest przez krótką chwilę. W ciągu sekundy przez projektor przesuwa się aż 24-25 klatek. Na 25-minutową dobranockę „zużywa” się 36 tys. klatek.

Animacja – w filmie rysunkowym animatorzy pod okier reżysera rysują klatka po klatce każdy kadr. Rysunki różnią się między sobą nieznacznie – dzięki temu, gdy jesteśmy w kinie widzimy płynny ruch animowanych postaci. Postacie malowane są na celuloidzie. Na stole zdjęciowym postacie namalowane na celuloidzie układane są na tle – kartonowej scenografii, planszy. Gdy cały kadr jest już skomponowany, kamera wykonuje zdjęcie. Potem nakłada się celuloidy z kolejnymi postaciami i znowu robi zdjęcie. Poszczególne zdjęcia połączone na taśmie, dają nam w kinie złudzenie ruchu.

Klaps – urządzenie składające się z dwóch elementów, niezbędne dla ekipy filmowej. Na części większej zaznaczane są dane dotyczące filmu: ujęcie, dubel, scena itp.. To ułatwia odnalezienie odpowiednich fragmentów filmu podczas montażu. Każde ujęcie poprzedzone jest klapsem: górną częścią klapsa uderza się o dolną. To „uderzenie” nagrane przez kamerę, spełnia bardzo ważną funkcję: pozwala zsynchronizować obraz nagrany na kamerę z dźwiękiem nagranym podczas sceny przez dźwiękowca.

Wystawa czynna do 8 marca 2009.