Gry planszowe lat 80. i 90.

Gry planszowe – strategiczne, RPG i losowe z lata 80. i 90. można oglądać w Galerii Dziecięcej „Abrakadabra”. W gablotach m.in. jeden z pierwszych podręczników w języku polskim do gier RPG, Cyberpunk – opisujący postapokaliptyczny świat, legendarna gra paragrafowa Dreszcz – pół gra pół opowieść, od wyboru grającego zależy, co przydarzy się bohaterowi w następnym ruchu.   Gry strategiczne są pochodną taktycznego planowana, generałowie podczas wojen tworzyli plany często na makietach, gry są próbą odtworzenia podobnych symulacji, często na mapach pojawiają się historyczne miejsca bitew (na wystawie Ardeny 1944 i Kreta 1941), w takich wydawnictwach specjalizowało się wydawnictwo Dragon. Gry planszowe to też inspiracja historią, nie tylko konfliktów zbrojnych czy pojedynczych bitew. Dyplomaci osadzeni są w klimacie gorączkowych pertraktacji przed I wojną światową, nawiązują też do dramatycznych wydarzeń okresu upadku cesarstwa zachodniorzymskiego (Barbarzyńcy u Bram).

Rozkwit zainteresowań literaturą fantasy (np. Tolkien) zaowocował pojawieniem się gier inspirowanych fabułą książek (Bitwa na polach Pelennoru i Wojna o Pierścień). Pojawiły się też odwołania do świata fantasy niezwiązanego bezpośrednio z literaturą, gry tworzą własne realia (Uratuj Miasto), niekiedy trudno rozstrzygać co było najpierw, opowiadanie czy gra. Tak było w przypadku Gwiezdnego Kupca – tu mocno akcentują się aspekty handlowe. Czas rozgrywki przekraczał w tym przypadku niejednokrotnie kilkanaście godzin. Ciekawostką wystawy jest gra Bruce Lee – reklamowana jako gra komputerowa bez komputera, oparta na zasadach typowej platformówki, w którą można było zagrać samemu. Filmowy bohater musiał pokonać przeszkody by uwolnić mistrza i zdobyć zgubione przedmioty.

Wystawę uzupełniają stare gry planszowe  tradycjami: tryktrak (ang. backgammon; fr. tric-trac), jest jedną z najstarszych gier planszowych na świecie. Uważa się, że grano w nią już tysiące lat przed naszą erą, w starożytnym Egipcie, Sumerze, Mezopotamii, Grecji i Rzymie. Wykorzystuje zarówno pionki jak i kości sześciościenne i Go (jap. 碁 – go lub 囲碁 – igo, chiń. 圍棋 – wéiqí, kor. 바둑 – baduk, paduk) – starochińska gra planszowa popularna również w Korei i Japonii, a w ostatnich latach zdobywająca rosnącą popularność na całym świecie (w tym także w Polsce). Dla wielu ludzi, głównie ludzi Wschodu, go jest specyficznym połączeniem nauki, sztuki i sportu. Legendarne początki go sięgają 2000 lat p.n.e., choć udokumentowane świadectwa istnienia tej gry są późniejsze. Najlepiej znane podanie głosi, że wymyślił ją cesarz Szun, by „wzmocnić słaby umysł swojego syna”.

Ciekawostką są także kości wielościenne często wykorzystywane w różnych systemach RPG i bardziej skomplikowanych grach planszowych. Szczególnie popularne są dwudziestościenne, trochę mniej dziesięciościenne. Kości dwunastościenne po raz pierwszy użyte w grze Farmer (gra wykorzystująca kombinacje) przez Karola Borsuka (1905 – 1982 polski matematyk, jeden z czołowych przedstawicieli warszawskiej szkoły matematycznej).

Wystawa czynna do końca sierpnia.